از طرف یک دوست

چه زیباست به یاد تو با چشمهای خسته گریستن
چه زیباست همیشه در تنهایی تو را حس کردن
چه زیباست در خیال تو زندگی کردن
عزیزم نام تو بر قلبم خالکوبی شده تا فراموشت نکنم
نازنین من همچون نفس کشیدن تو را بخاطر می سپارم
یک روز دیگه هم بدون تو گذشت

مثل هیچ کس

مث اون موج صبوری که وفاداره به دریا
تو مهمی مثل حقیقت مهربونی مثل رویا
چقدر تازه وپاکی مثل یاسای تو باغچه
مث اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه
تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر
مث اون حرفی که ناگفته میمونه دم آخر
تو مث بارون عشقی روی تنهایی شاعر
تو همون آبی که رسمه بریزن پشت مسافر
مث برق دوتا چشمی توی یک قاب شکسته
مث پرواز واسه قلبی که یکی بالاشو بسته
پرنازی مثل لیلی پر شعری مثل نیما
دیدن تو رنگ مهر رفتن تو رنگ یلدا
بیا مثل اون کسی شو که یه شب قصد سفر کرد
دید یادش داره میره وموندنشو صرفنظر کرد
تقدیم به تموم دوستان

سلام مجدد

سلام سلام بر همه دوستان عزیزم وای نمیدونین که چقدر خوشحالم که دوباره بعد از حدودا ۶ ماه راه اندازی شد داشتم دیونه میشدم چقدر دلم برای تموم بچه ها تنگ شده بود یه بلاگ تو بلاگفا درست کردم ولی حتی نتونستم یه کلمه هم داخلش بنویسم اینجا یه چیز دیگست منتظر حظور سبز تموم دوستان سبزم هستم فدای همتون

سلام دوستان امروز که نه دیروز که نه ولی پریروزتولدمن بود نمیدونم شاید اینم یه روزیه مثل روزای دیگه یا شایدم فرق داشته باشه شما چه نظری دارید؟فکر میکنید فرق میکنه؟

باران

ما وقت نگاه را دمی دانستیم

از دانش چشمها کمی دانستیم

کژتابی دستها وبی مهری سنگ

ما آینه بودیم ونمی دانستیم

ای صبح نه آبی نه سپیدیم هنوز

در شهر امید ناامیدیم هنوز

دیدی که چه کرد دست شب با من وتو؟

در باز وبه دنبال کلیدیم هنوز

من: دهکده ها نبض حقایق هستند

او: هر دم ده باتو موافق هستند

ناگاه صدای خیس رعدی پیچید

باران که بیاید همه عاشق هستند

ایرج زبردست

در ضمن روز مادر و میلاد دخت پیامبررا به تموم مادرامن جمله مادر گل خودم تبریک میگم

سبزسبز

سبزمنم که میزنم زنگ به برگ وبارتو

روزمنم که میخزم باز به سایه سارتو

یارمنم که میبرم حافظه ی دیار را

دوست منم قدم قدم دور اما کنار تو

ناب منم که میخرم تلخ ترین شراب تو

آب منم که میروم تاته خواب زار تو

داغ که نه باغ توام لاله ی زخمگاه من

مست منم که میچکم ازسر آبشار تو

اوج منم غزل منم موج به اندازه ی تو

بادمنم به نرمی ی حریرتیغ دار تو

شورمنم به سازتو تلخ تر از نمازتو

راز منم بسته ی تو سبزترین بهار تو

شهیارقنبری

فاصله

با درودی به خانه می آئی

با بدرودی خانه را ترک می گوئی

!ای سازنده

لحظه عمر من

به جز فاصله میان این درود وبدرود نیست

این آن لحظه واقعی ست

که لحظه دیگر را انتظار می کشد

نوسانی در لنگر ساعت است

که لنگر را با نوسانی دیگر به کار می کشد

گامی است پیش از گامی دیگر

که جاده را بیدار میکند

تداومی است که زمان مرا می سازد

لحظه هائی است که عمر مرا سرشار می کند

احمد شاملو

با درد آشنا

ما که با درد آشنا وز خویشتن بیگانه ایم

بهرخلق افسانه میخوانیم وخود افسانه ایم

صد پروانه را شمعیم از سوز درون

صد هزاران شمع رااز شورجان پروانه ایم

درمیان مردمان بیگانه بودیم از نخست

تا زمان برماسر آید همچنان بیگانه ایم

ترک این غافل نمائی کی کنم ای عاقلان

شهرشهرغافلان است ونه ما دیوانه ایم

در حق ما هرگروهی راگمانی دیگراست

کس ندانست اینکه ما گنجیم یا ویرانه ایم

مسعود فرزاد

گر نميديدم ترا

گر نمیدیدم در این دنیا ترا

گر نبودم با تو هرگز آشنا

گر در آن محفل نبودی همچو شمع

یا نمیدیدم ترا در بین جمع

گر ز هر بیگانه ای بیگانه تر

میگذشتم از کنارت بی خبر

گر نمیکردی بسوی من نگاه

با نگاهی گر نمیرفتم ز راه

عاشقی گر در سرشت من نبود

یا که عشقت سرنوشت من نبود

گر ترا بخت بد کوتاه من

سوی دیگر میکشید از راه من

این زمان جانم ز مهرت پر نبود

سینه ام منزلگه این در نبود

گر چه عشقت غیر حسرت بر نداشت

ساقیت جز درد در ساغر نداشت

گر چه دیدم در رهت دام بلا

وای بر من گر نمیدیدم ترا

نیر سعیدی